Doctor's Search

هجی کردن

هجی کردن
اکتبر 11, 2015

دیاگرام زیر نشان می دهد که اگر کودکی حرکات چشمی ضعیفی داشته باشد تا چه میزان توجه اش کاهش یافته و در زمان هجی کردن یک کلمه دچار مشکل می گردد.

در این صورت کودک مجبور می شود که به جای استفاده از تفکرات بینائی که لازمۀ ادراک بینائی است از حس شنوائی/ گفتاری استفاده کند. از آنجا که کودک برای حل مشکل چاره می جوید تا هجی کردن را انجام دهد، معمولاً ابتکار عمل خود را از جنبه آواشناسی به ظهور می رساند. (هجی کردن کلمه از روی صدا نه دید) و این منجر به عملکرد ضعیف کودک در هجی کردن می گردد. نهایتاً، کودک، حتی کلماتی را که اخیراً از لحاظ دیداری و ادراکی کدگشائی کرده، تشخیص نمی دهد و به جای آن دوباره شروع به کدگشائی مجدد کلمه می کند و حروف را می نویسد تا صدای کلمه را بیابد.

متأسفانه ابتکار عمل هجی کردن با آواشناسی، بسیار مرسوم شده و راهی شده است برای تشویق کودک جهت تمرین نوشتن،( حتی قبل از اینکه آنها در هجی کردن متبحر شوند)، که خود این الگوی آموزشی موجب تقویت ضعف در هجی کردن در سیستم آموزش ما گردیده است.

تا زمانی که سیستم آموزش و پرورش، به اهمیت وجود حرکات صحیح چشم، تصویرسازی بینائی، ادراک بینائی واقف نباشد ما با افزایش اپیدمیک و روز افزون مشکلات ناتوانی یادگیری به عنوان یک مخاطره جدی در سیستم آموزش مواجه خواهیم بود.

درمان مشکلات هجی کردن متعاقب درمان مشکلات عملکرد بینائی رخ می دهد. وقتی کودکی با حرکات مناسب و کارآمد بینائی، مهارتهای تصویرسازی بینائی و درک و تشخیص در نگاه به کلمه شروع به هجی کردن می کند قطعاً بسیار موفق تر از زمانی خواهد بود که با آواشناسی و استفاده از صدا بخواهد کلمه را هجی کند.

زمانی که با جنبه های زبان نوشتاری، هجی کردن، خواندن و دستخط سر و کار داریم، تشخیص دیداری از اهمیت بسیار زیادی برخوردار می شود تا جائی که اهمیت تشخیص دیداری کلمه می تواند دانش آموز موفق و ناموفق را در کلاس درس از هم جدا کند.

روند تکامل نرمال مهارتهای شناختی و دیداری در فلوچارت زیر بیان شده است.

شرایط آموزش نامناسب:

s1

ارسال شده در اختلال یادگیری توسط opt.hosseinmenni